Για την κατάληψη Allerta

Η κατάληψη Allerta είναι ένας απελευθερωμένος αυτοδιαχειριζόμενος κοινωνικός χώρος. Την 1.11.17 αναρχικοί/ες, αντιεξουσιαστές/στριες, αποφασίσαμε να καταλάβουμε το εγκαταλελειμμένο για χρόνια δημοτικό χώρο, με σκοπό την ανασύσταση και το ζωντάνεμά του. Η πρακτική της κατάληψης δεν αποτέλεσε τυχαία επιλογή, αλλά συνειδητή πράξη που λειτουργεί τόσο ως μέσο αγώνα για τη δημιουργία κοινοτήτων αντίστασης και αλληλεγγύης στο κέντρο της πόλης, όσο και ως περιεχόμενο καθεαυτό. Στις καταλήψεις ο κρατικός έλεγχος, η εξουσία κράτους και κεφαλαίου, οι λογικές της ανάθεσης, του κοινωνικού κανιβαλισμού, της απάθειας και του ατομικισμού, δίνουν τη θέση τους στην αυτοοργάνωση, την αυτενέργεια και την συνδιαμόρφωση με κέντρο την συλλογικότητα. Τα θεσμικά φράγματα και αδιέξοδα υπερβαίνονται από τον αδιαμεσολάβητο αγώνα. Στις καταλήψεις αναδεικνύονται οι συλλογικές προοπτικές και δυνατότητες, καταργούνται οι διαχωρισμοί και οι διακρίσεις, αναπτύσσονται αντί-ιεραρχικές και οριζόντιες σχέσεις ισοτιμίας, αλληλοσεβασμού και αμοιβαιότητας.

Την περίοδο που αποφασίσαμε να καταλάβουμε και να δώσουμε εκ νέου ζωή στον χώρο της κατάληψης, η «προοδευτική» κυβέρνηση τότε, συνέχιζε στη “παράδοση” των πογκρόμ εκκενώσεων καταλήψεων, συμπληρώνοντας τις αντιεξεγερτικές κατασταλτικές μεθοδεύσεις των προκατόχων της, επικαλούμενη όμως μια διαφορετική ρητορική. Επιδίωξη μας λοιπόν, ήταν και είναι η σύσταση μίας δομής που αμφισβητεί έμπρακτα τον κυρίαρχο λόγο, το «αυτονόητο της ιδιοκτησίας», των σχέσεων ανταγωνισμού και εκμετάλλευσης έτσι ώστε αυτή να αποτελέσει έναν κοινό τόπο αγώνα και αλληλεγγύης ανάμεσα στους καταπιεσμένους/ες. Στόχος μας ήταν και είναι η κατάληψη Allerta να αποτελέσει ένα σημείο αναφοράς στην πόλη της Κέρκυρας για πολιτική δράση και κοινωνική παρέμβαση· ένα μέρος όπου οργανώνονται ο λόγος και η δράση μας στη βάση των κοινών μας εμπειριών και αναγκών. Ένα μέρος συλλογικής οργάνωσης γύρω από ζητήματα όπως ο φασισμός, ο ταξικός πόλεμος, οι διακρίσεις με βάση το φύλο ή τη φυλή, οι εθνικές αυταπάτες, η θρησκεία, η μισθωτή εργασία, ο εγκλεισμός, η λεηλασία της φύσης, το δικαίωμα στη στέγαση και τα κοινωνικά αγαθά, οι κοινωνικές αντιστάσεις, η εξέγερση, η αλληλεγγύη ανάμεσα στους καταπιεσμένους και τους φυλακισμένους αγωνιστές. Με άλλα λόγια, απέναντι στον έλεγχο και την καθημερινή υποτίμηση των ζωών μας, τον φόβο και τον ατομισμό επιλέγουμε να στεκόμαστε όλες και όλοι μαζί, ο ένας δίπλα στην άλλη.

Διαρκές διακύβευμα του εγχειρήματος είναι να κατοχυρωθούν στη συνείδηση της τοπικής κοινωνίας οι πρακτικές της αυτοοργάνωσης, η αποτελεσματικότητα και η προοπτική της. Να μεταφέρουμε την εμπειρία των κοινωνικών-ταξικών αγώνων του παρελθόντος στο σήμερα και να ανοίξουν νέα περάσματα. Εγχείρημα ανοιχτό και προσβάσιμο σε όλους όσοι μοιράζονται την αγωνία για την ατομική και κοινωνική απελευθέρωση. Να δοκιμάσουμε να αποτελέσουμε έμπρακτα ένα πείραμα αλληλεγγύης σύγκρουσης και επίθεσης σε κάθε μορφή εξουσίας, εκμετάλλευσης και επιβολής· να οικοδομήσουμε έναν τόπο κοινωνικών αντιστάσεων στο εδώ και στο τώρα, ενάντια στον εκφασισμό της κοινωνίας, τον ρατσισμό, την πατριαρχία, τον σεξισμό, τον καπιταλισμό και το κράτος στην κατεύθυνση του συνολικότερου και διαρκούς αγώνα για μια αταξική κοινωνία, ισότητας και ελευθερίας.

Πρόταγμα της κατάληψης Allerta είναι η οριζόντια και αντι-ιεραρχική θέσμιση των κοινωνικών σχέσεων. Εντός της αναπτύσσονται συλλογικά σχέσεις ισοτιμίας και αλληλεγγύης ενάντια στη λογική της κομματικής και θεσμικής διαμεσολάβησης και ανάθεσης· για τον λόγο αυτό, στην κατάληψη δεν έχουν θέση ούτε κομματικοί-παραταξιακοί σχηματισμοί ούτε θεσμικοί ρεφορμιστικοί φορείς μεγάλου ή μικρού βεληνεκούς. Συγχρόνως, πρόταγμα της κατάληψης είναι η συγκρότηση αυτοοργανωμένων δομών αντιπληροφόρησης και αποδόμησης του κυρίαρχου λόγου· κατά συνέπεια, τα καθεστωτικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (είτε τοπικής είτε μεγαλύτερης εμβέλειας) που προωθούν τον κυρίαρχο λόγο και χειραγωγούν σύμφωνα με τα δικά τους οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα είναι ανεπιθύμητα στην κατάληψη.

Τέλος, η κατάληψη Allerta αποτελεί κινηματικό χώρο που έχει ξεκάθαρα επιλέξει στρατόπεδο στον διαρκή κοινωνικό και ταξικό πόλεμο. Έτσι, θεωρώντας πως καπιταλισμός δεν αποτελεί μοναχά ένα στενά οικονομικό μοντέλο οργάνωσης αλλά ένα ευρύτερο πλέγμα σχέσεων, συμπεριφορών, ιδεών και δομών εκμετάλλευσης, καταπίεσης και επιβολής που δημιουργούν, εκμεταλλεύονται και συντηρούν διαχωρισμούς στους από-τα-κάτω της κοινωνίας (φυλετικούς, έμφυλους, θρησκευτικούς, εθνικούς, οικονομικούς), στην κατάληψη δεν έχουν θέση άνθρωποι που υπερασπίζονται, στηρίζουν και αναπαράγουν τέτοιους διαχωρισμούς και διακρίσεις.